BORACO

ابزارهای فرم و پروفیل

ابزار فرم و پروفیل زمانی بررسی می‌شود که ابزار عمومی نتواند پروفیل موردنیاز قطعه را با پایداری و قابلیت کنترل مناسب ایجاد کند. معماری ابزار از روی پروفیل قطعه و فرآیند واقعی ماشین‌کاری تعیین می‌شود، نه از یک شکل منفرد ابزار.

مقایسه اینسرت استاندارد و اختصاصی ابزار فرم
مجموعه ابزارهای دیسکی فرم و پروفیل با لبه‌های تعویض‌پذیر
01

پروفیل، عملیات و محدودیت‌های ماشین معماری ابزار را شکل می‌دهند

با توجه به امکان‌پذیری فنی و نیاز پروژه، ابزار می‌تواند برای تراش، داخل‌تراشی، شیارزنی، فرزکاری یا معماری دیسکی بررسی شود. هندسه قطعه، قابلیت ماشین، فضای موجود، صلبیت، دسترسی به اینسرت و شرایط برش تعیین می‌کنند که کدام ساختار قابل اجرا است؛ هر عملیات یا پروفیل برای هر ابزار قابل تعمیم نیست.

جنس بدنه براساس هندسه، بارگذاری، صلبیت موردنیاز، کاربرد و شرایط کار انتخاب می‌شود. براکو متناسب با نیاز کاربرد از فولادهای مهندسی و فولادهای ابزار تخصصی مناسب استفاده می‌کند و سختی و مشخصات عملیات حرارتی موردنیاز به‌عنوان بخشی از فرآیند مهندسی تعیین می‌شوند.

02

بدنه اینسرت‌خور و نشیمن‌ها براساس عملیات واقعی تعریف می‌شوند

پروفیل موردنیاز به ویژگی‌های قابل ماشین‌کاری تقسیم می‌شود و برای هر ویژگی، عملیات برش، جهت دسترسی، فضای آزاد و موقعیت نشیمن بررسی می‌شوند. نتیجه می‌تواند یک بدنه اینسرت‌خور، ابزار فرم دیسکی یا ابزار پروفیل چنداینسرتی باشد؛ انتخاب نهایی پس از ارزیابی داده‌های پروژه انجام می‌شود.

ویژگی‌های جداگانه می‌توانند نشیمن و عملیات مستقل داشته باشند

در پروفیل‌های پیچیده، بخش‌های مختلف پروفیل می‌توانند بین چند نشیمن اینسرت و عملیات برش توزیع شوند. این رویکرد زمانی بررسی می‌شود که ویژگی‌های جداگانه به موقعیت، جهت یا اینسرت مستقل نیاز داشته باشند.

در بعضی کاربردها یک اینسرت می‌تواند بیش از یک ویژگی مرتبط را ایجاد کند؛ برای نمونه در داخل‌تراشی ممکن است قطر داخلی و سطح پیشانی با یک اینسرت تولید شوند. این فقط یک مثال است و قاعده عمومی برای همه پروفیل‌ها نیست.

  1. 01ابزار فرم دیسکی برای یک کاربرد مناسب و بررسی‌شده
  2. 02ابزار پروفیل چنداینسرتی با نشیمن‌های جداگانه
  3. 03توزیع ویژگی‌های پروفیل براساس عملیات و فضای واقعی ماشین‌کاری

ابزار حول اینسرت قابل تأمین و شرایط واقعی پروژه مهندسی می‌شود

براکو بدنه و نشیمن ابزار را براساس اینسرت‌های مناسب موجود در بازار یا اینسرت‌های ویژه‌ای که جداگانه تهیه و توسط مشتری تأمین می‌شوند مهندسی می‌کند. قابلیت تأمین و تناسب اینسرت با پروفیل قطعه، جنس قطعه، فضای برش و شرایط ماشین‌کاری در بررسی فنی هر پروژه ارزیابی می‌شود.

  1. 01تطبیق شکل و ابعاد اینسرت با ویژگی موردنیاز پروفیل
  2. 02بررسی دسترسی، فضای آزاد و موقعیت نشیمن
  3. 03تأیید امکان تأمین اینسرت پیش از تثبیت معماری ابزار
03

اینترفیس متناسب با ماشین و کاربرد انتخاب می‌شود

بسته به ماشین و کاربرد، اتصال می‌تواند Arbor، Weldon، شفت استوانه‌ای، BT، SK، HSK، Capto یا VDI باشد. این موارد مثال‌اند و فهرست بسته‌ای نیستند؛ اتصال نهایی باید با ماشین، فضای کاری و بارگذاری سازگار باشد.

04

هر قابلیت فقط در صورت نیاز و امکان‌پذیری فنی افزوده می‌شود

اگر مشتری نیاز داشته باشد و معماری ابزار اجازه دهد، کانال کولانت داخلی در طرح پیش‌بینی می‌شود. مشخصات مسیر باید از اطلاعات واقعی ماشین و فرآیند تعیین شوند.

در پروژه‌هایی که به تنظیم نیاز دارند، تنظیم شعاعی، محوری یا هر دو می‌تواند با سامانه کارتریج مناسب فراهم شود. این قابلیت برای همه ابزارهای فرم و پروفیل فرض نمی‌شود و به معماری و نیاز همان پروژه وابسته است.

تلرانس و روش ارزیابی برای هر پروژه جداگانه تعیین می‌شوند

تلرانس‌های قابل دستیابی براساس معماری ابزار و شرایط واقعی پروژه تعیین می‌شوند. در برخی کاربردهای مناسب و پس از بررسی فنی، امکان کنترل بعضی مشخصه‌های مرتبط تا حدود ±۰٫۰۱ میلی‌متر وجود دارد؛ این مقدار یک تلرانس عمومی یا تضمین‌شده برای همه ابزارها نیست. نتیجه قابل دستیابی به معماری ابزار، وضعیت اینسرت، وضعیت ماشین، ستاپ، صلبیت، شرایط برش و روش اندازه‌گیری و کنترل وابسته است.

مشخصه‌های ابعادی یا هندسی مرتبط متناسب با طرح ابزار و کاربرد بررسی می‌شوند و یک فهرست ثابت برای همه ابزارها اعمال نمی‌شود. در بعضی پروژه‌ها، مشتری می‌تواند تعداد محدودی قطعه نمونه فراهم کند و ابزار ساخته‌شده در صورت فراهم‌بودن شرایط آزمون با همان نمونه‌ها ارزیابی شود؛ در پروژه‌های دیگر، ارزیابی با ابزارهای اندازه‌گیری ابعادی مرتبط انجام می‌شود. ماشین‌کاری نمونه برای همه پروژه‌ها تضمین نمی‌شود و به معنی تولید سری قطعات مشتری نیست.

  1. 01تعریف مشخصه‌ها و تلرانس‌های مرتبط با همان ابزار
  2. 02انتخاب روش کنترل متناسب با هندسه و کاربرد
  3. 03ارزیابی مشروط با قطعات نمونه محدود، فقط در صورت فراهم‌بودن شرایط

ابزار از روی پروفیل قطعه و فرآیند واقعی مهندسی می‌شود

برای بررسی اولیه باید پروفیل موردنیاز، ماشین، اینسرت و محدودیت‌های فرآیند در کنار هم دیده شوند. کامل‌بودن اطلاعات امکان ارزیابی واقع‌بینانه معماری ابزار، نشیمن‌ها، اتصال، تنظیم، تلرانس و روش کنترل را فراهم می‌کند.

  1. 01نقشه قطعه، جنس و سختی قطعه کار
  2. 02مدل ماشین و اطلاعات اینترفیس یا محل اتصال ابزار
  3. 03پروفیل موردنیاز، تلرانس‌های مرتبط و زبری سطح
  4. 04تیراژ تولید، ابزار یا فرآیند فعلی و مسئله ماشین‌کاری
  5. 05محدودیت‌های دسترسی، ستاپ، گیرش و سایر قیود مؤثر فرآیند

نقشه، جنس و سختی قطعه، ماشین، پروفیل، تلرانس و زبری سطح، تیراژ و مسئله فعلی فرآیند را برای بررسی مهندسی ارسال کنید.

شروع بررسی مهندسی