تعریف مسئله و اهمیت آن
یک عدد عمومی برای همه نشیمنها وجود ندارد. تلرانس باید از هندسه و کلاس اینسرت، نوع قفلکردن، ابعاد قطعه و سهم خطای مجاز استخراج شود.
موقعیت لبه حاصل زنجیرهای از خطاهای بدنه، نشیمن، اینسرت، پیچ، ابزارگیر و اسپیندل است؛ کنترل یک سطح بهتنهایی کافی نیست.
منطق انتخاب و طراحی
نقشه سازنده اینسرت، دیتامهای عملکردی و روش اندازهگیری قابل تکرار باید مبنای نقشه ساخت و کنترل نهایی باشند.
تلرانس نشیمن باید از خطای مجاز روی لبه برش به عقب تخصیص داده شود. اگر کل خطای مجاز موقعیت نوک به یک بعد نشیمن داده شود، سهم خطای اینسرت، مونتاژ، ابزارگیر و اندازهگیری نادیده میماند و نتیجه واقعی خارج از انتظار خواهد بود.
نکات اجرایی و خطاهای قابل کنترل
کف نشیمن بر ارتفاع و زاویه اینسرت اثر دارد و دیوارههای مرجع موقعیت جانبی و مقاومت در برابر نیروی برش را تعیین میکنند. صافی، عمودبودن، موقعیت رزوه و آزادسازی شعاع گوشه باید بر اساس نوع اینسرت و مکانیزم بستن مشخص شوند.
روش ارزیابی و جمعبندی
کنترل مناسب شامل اندازهگیری مستقیم ویژگیهای نشیمن و کنترل عملکردی با اینسرت یا مستر مرجع است. چند بار مونتاژ و اندازهگیری، تکرارپذیری را نشان میدهد و ثبت دادهها مشخص میکند که آیا تلرانس سخت واقعاً لازم است یا فرآیند مونتاژ عامل اصلی پراکندگی است.