تعریف مسئله و اهمیت آن
با افزایش نسبت طول به قطر، خمش و حساسیت به ارتعاش افزایش مییابد؛ نخستین اقدام، کوتاهکردن بیرونزدگی و افزایش قطر قابلاستفاده است.
مقطع بدنه، جهت نیرو، جرم سر ابزار و هندسه کمنیرو باید همزمان بررسی شوند. در بیرونزدگیهای بلند، راهکار دمپشده میتواند لازم باشد.
منطق انتخاب و طراحی
پارامتر شروع باید محافظهکارانه باشد و سپس با مشاهده سطح، صدا، سایش و پایداری ابعادی اصلاح شود.
بورینگبار بلند مانند یک تیر یکسرگیردار رفتار میکند؛ بنابراین افزایش طول آزاد، خمش و حساسیت دینامیکی را بهشدت افزایش میدهد. انتخاب قطر فقط به فضای سوراخ وابسته نیست و باید با فاصله آزاد برای براده، نازل سیال و حرکت ورود و خروج متعادل شود.
نکات اجرایی و خطاهای قابل کنترل
زاویه ورود و هندسه اینسرت باید نیروی شعاعی را محدود کند. بدنه با سطح مقطع پیوسته، اتصال کوتاه و صلب و سر ابزار سبکتر معمولاً پایداری را بهتر میکند. اگر طول اجتنابناپذیر باشد، استفاده از میله کاربایدی یا سیستم دمپشده با توجه به کاربرد بررسی میشود.
روش ارزیابی و جمعبندی
در راهاندازی، ابزار بدون برش از نظر برخورد و مسیر براده کنترل میشود، سپس با عمق و پیشروی پایدار آزمایش آغاز میگردد. صدای برش، موج سطح، تغییر قطر در طول سوراخ و الگوی سایش ثبت میشود تا مشخص شود مشکل از خمش ثابت، ارتعاش یا تخلیه براده است.